ไดอารี่ บลา บลา 1 ก.ค. – เดา ๆ อย่าคิดมาก [Part III]

                สวัสดีเช้าแรกของเดือนใหม่ กับเสียงนาฬิกาเดิม คอมตัวเดิมๆ ผ้าเช็ดตัวอันเดิมๆ เช้านี้แมร่งกะว่าจะตื่นซัก 7-8 โมงซะหน่อย แต่ต้องมาบางบ่ออีกตามปกติเพราะต้องมาคอยอยู่ซัพพอร์ต โปรเจค LDAP กับ CRO2 เลยต้องตื่นตามเสียงนาฬิกา ประมาณได้ราวๆ ตีห้าครึ่ง ก็เหมือนทุกวันแหละว้า อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ กะไว้แล้ววันนี้ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ต้องไป MRT รอบ 6.35 เพราะอยากเจอสาวนักศึกษาคนนั้น แต่เวงกรรม ไม่เจอครับพี่น้องทำไมเช้านี้ จิตใจมันห่อเหี่ยวอย่างนี้ แต่ยังดีวันนี้ได้นั่งนะ คนไม่เยอะเท่าไหร่ นี่ก็เป็นข้อดีอย่างหนึ่งของการที่ไปทำงานแต่เช้า รถมันไม่ติด ถึงจะเป็นรถไฟฟ้าก็เถอะ ถ้าคนแน่นๆ เยอะๆ เบียดกันขึ้นรถ มันก็รมณ์เสียได้พอๆ กันรถติดแหละ ถึงจะไม่มากเท่าก็เถอะ จริงมะ

                ถึงสีลมเกือบ 7 โมงเช้ามั่ง เดินหาไรกิน ว่าจะกินหมูปิ้งอย่างที่ตั้งใจไว้เมื่อวาน แต่บังเอิญว่าร้านที่ขายหมูปิ้งมันยังปิ้งไม่สุก อะไรวะนี่เช้านี้มันเกิดอะไรขึ้น ไม่ได้ดั่งใจตูซักอย่าง มีคนเคยบอกว่าคนเราจะมีโชคดีกับโชคร้ายเกิดขึ้นในชีวิตพอๆ กัน งั้นแสดงว่า ความซวยวันนี้เป็นสัญญาณบอกความโชคดีอะไรบางอย่างที่จะเกิดขึ้นในอนาคตแน่เลย (ที่จริงตูน่าจะซื้อล็อตเตอรี่มาด้วยว่ะ เผื่อมันจะกลายเป็นโชคดี ฮ่า ฮ่า ฮ่า) ด้วยความเซ็งเล็กน้อยถึงปานกลาง ก็เดินไปซื้อหนมจีบเจ้าอร่อยเด็ดเจ็ดสีกิน 10 ลูก 20 บาท อร่อยดีนะ ใครอยากกินมาลองได้ ถนนสีลม ฝั่งเซ็นทรัล เดินไปหาโรงแรมดุสิตธานี เค้าจะขายอยู่ข้างทาง แต่อยู่ตรงไหน จำไม่ได้ว่ะ น่าจะประมาณร้านนวดๆ วิล่า วิลเลค ไรที่แหละเป็นรถเข็น ก็เป็นอาหารเช้าประทังชีวิตได้ดีพอสมควร ถือมันขึ้นไปกินชั้น 19 เลยว่ะ เคยโดนแม่บ้านด่าครั้งนึงตอนเอาหมูปิ้งขึ้นไปกินชั้นนั้น ถามว่าอยู่ชั้นไหน ไอ้เราก็บอกไปว่าอยู่ชั้น 28 เค้าก็ว่าแล้วทำไมไม่ไปกินชั้น 28 ล่ะ ชั้นตัวเองมีก็ไปกินเด่ะ มายุ่งอะไรกะของของชั้นอื่น - -!! โอย มันสูงคร้าบ ลิฟต์จากกราวน์มาชั้น 19 น่ะเร็วสุดแล้ว แค่ตูจะขึ้นมากินน้ำเฉยๆ แล้วก็ทิ้งขยะในห้องน้ำหน้าลิฟต์ มันจะอะไรนักหนาวะ มันก็บริษัทเดียวกันกะชั้น 28 น่ะแหละ ไม่งั้นตูจามีบัตรเข้ามาได้เหรอฟะ แมร่ง วันนั้นก็รมณ์เสียไปอีกวัน กลับมาๆ กินเสร็จก็ลงมารอ รถกับพี่โอ เพื่อไปบางบ่อ ต่อสู้ชะตากรรม สำโรง-เวลโกรล-บางบ่อ-บางประกง ฮ่า ฮ่า ฮ่า

                อ้อลืมไปเมื่อคืนได้คุยกับพี่ชายแกบอกว่าได้ดูข่าวบ้างมั้ย แทมมี่เข้ารอบ 8 คนเทนนิสวิมเบอร์ดัน 1 ใน 4 ของแกรนด์สแลมแล้วนะ ได้เราก็อึ้ง เฮ้ยจริงเหรอ เก่งจริงๆ ไอ้เรามาก็มาคิดได้ แทมมี่นี่น่าชื่นชมมากนะ เล่นเทนนิสมานานมากแล้ว จนป่านนี้ก็อายุ 31 แล้วก็ยังไม่เลิกเล่น ก็มีหลายช่วงที่ฟอร์มไม่ค่อยดี จนคนพูดกันว่า เลิกไปเถอะ ขุนไม่ขึ้นแล้ว แต่แทมมี่ก็ไม่สนใจ มุ่งน่าทำตามความฝันต่อไป จนถึงตอนนี้สามารถอยู่ในอันดับ 1 ใน 100 ของโลกและสามารถเข้าสู่รอบลึก ๆ ของแกรนด์สแลมได้ เหมือนว่าล่าสุดก่อนหน้านี้ก็คว้าแชมป์รายการนึงมาด้วยมั้ง ความฝันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะครับ ถ้าหากคนเราไม่มีความฝันทุกวันนี้คนเราก็ไม่มีอะไรเลย หากสองพี่น้องตระกูลไรน์ไม่ฝันอยากบินได้เหมือนนกเราจะมีเครื่องบินขี่มั้ยครับ หากเอดิสันไม่ฝันอยากให้กลางคืนสว่างเหมือนกลางวันเราจะมีหลอดไฟใช้มั้ย ดังนั้นจำไว้เลยว่า อย่าให้ใครมาบอกว่าเรา สามารถที่จะทำอะไรได้หรือไม่ได้ ไม่ว่าคนๆ นั้นจะเป็นใครก็ตามแม้แต่พ่อแม่ของเราเอง หากแต่เรามีความฝันเราจงปกป้องมันด้วยตัวของเราเอง ขอขอบคุณแทมมี่ครับที่ทำให้ผมนึกถึงความฝันที่ผมเคยมีได้ ผมต้องลุกขึ้นทำอะไรบางอย่างแล้วเพื่อความฝันของผม

                หุหุหุ งงละสิบางครั้งตัวเองก็หลักการเป็นเหมือนกันแฮะ ก็อย่างนี้แหละคนเรามันต้องมีอะไรมากระตุ้นก่อนถึงจะคิดถึงบางสิ่งบางอย่างได้ สิ่งที่เราจะเห็นว่าสำคัญก็ต่อเมื่อเราไม่มีมันอยู่แล้ว มาถึงข่าวอื่นๆ แมร่งเรื่องการเมืองเน่าๆ น่าเบื่อมากมายช่างแมร่งมันไม่สนแล้ว จำได้ข่าวเมื่อวานตอนนั่งคุยกะพี่แววเป็นเรื่องเค้าระเบิดตึกมั้งแล้วคำนวณผิด ตึกมันล้มผิดทาง โดนเสาไฟฟ้าล้มเป็นทางเลย ทับรถด้วย ดีนะที่ไม่มีใครเป็นอะไรไม่งั้นเรื่องใหญ่แน่ๆ ไอ้เรื่องนี้มันสร้างความเสียหายพอสมควรเกี่ยวกับการทำงานของวิศวกร ที่บางคนทำงานชุ่ยๆ แล้วส่งผลกระทบต่อชีวิตผู้อื่น พลอยทำให้คนที่ทำงานดีอยู่แล้วเค้าลำบากไปด้วย

                เอาเป็นว่าวันนี้มาถึงบางบ่อก่อนเวลาก็แล้วกัน ก็วันนี้พี่ดี้ไม่ได้มาเพราะหมดสัญญาแล้ว มีคนมาทำงานแทน มากันสองคน อืม แล้วของที่พวกผมฝากไว้ที่โต๊ะนั้นก็เอาออกมา พี่โอต้องคืนกุญแจลิ้นชักไป แล้วคอมพวกผมจะเก็บไหนล่ะทีนี้ แต่พี่เก๋ก็บอกว่าเอาไปฝากไว้ที่พี่แกก็ได้ไม่ต้องเกรงใจ หุหุหุ พี่เก๋นี่ก็น่ารักไม่เปลี่ยนเลยแฮะ ใจดีๆ *-*

9.17

                พี่อาร์มมาถึงประมาณเก้าโมงกว่า ก็คุยเรื่องงานกับพี่โอนิดนึง ก็รอไปไม่รู้วันนี้จะได้ทำอะไร โอ้ ซักพักพี่เบิ้มเข้ามา พี่หวานมาด้วย คุยเรื่องงาน CRO2 ไป เหมือนว่าที่เอเดน ยังเหลืออีก 90 กว่าเครื่องมั้งที่ต้องทำให้เสร็จ ตอนนี้พี่เบิ้มกับพี่อาร์มก็รอคุยกะพี่ต้อยอยู่ แต่พี่ต้อยเดินมาบอกว่าให้ไปทำได้เลย พี่โอกับพี่หวานทีคุยกันเรื่อง Perfect World ด้วย ไอ้เราก็นึกว่าตอนแรกคุยเรื่องงานกันเห็นหน้าตาจริงจังมาก หุหุหุ คนเรามันก็ต้องมีผ่อนคลายบ้างสิครับ เครียดอย่างเดียวมันไม่ดี ใครว่างานหนักไม่เคยฆ่าคน อันนี้จริงครับแต่คนทำงานหนักก็ตายได้นะครับ เช่นที่ญี่ปุ่นที่มีการจ้างงานตลอดชีพ ทำให้พนักงานสำนึกและทำงานทุ่มเทให้กับบริษัทอย่างมาก ด้วยการทำงานเพิ่มนอกเวลาโดยสมัครใจไม่ได้ค่าแรง ก็มีเรื่องของผู้ชายคนนึงที่ทำงานหนักจนเสียชีวิต เมื่อไม่นานมานี่ไม่ถึงเดือนมั้ง ศาลได้ตัดสินออกมาแล้วว่า ชายคนดังกล่าวเสียชีวิตจากการทำงานหนักจริง และตัดสินให้บริษัทจ่ายค่าชดเชยให้แก่ครอบครัวของชายคนนั้นที่มีภรรยาและที่ต้องดูแลถึง 3 คน จากเหตุการณ์นี้ โตโยต้า ได้เล็งเห็นความสำคัญและนำร่องการเปลี่ยนแปลงระบบใหม่ให้พนักงานผ่อนคลายมากขึ้น สามารถเบิกค่าแรงที่ทำงานเพิ่มเกินเวลาได้ เหมือนที่เดนโซ่จะโดนด้วยนะ มีการตั้งทีวีแอลซีดี แล้วก็โต๊ะปิงปองแถวนี่กินข้าวด้วย หุหุหุ เห็นโต๊ะปิงปองแล้วคิดถึงสมัยเป็นบ่าวแวงน้อยเด้ ตีกันมันส์หยด อยู่ใต้ภาคคอม ไว้ว่างๆ จะไปตี หุหุหุ

10.10

                พี่เบิ้มใช้ให้เอางานไปพริ๊น หาใครก็ได้ที่รู้จัก - -!! เอาล่ะสิ ตูจะไปหาใครล่ะนิ พี่น็อคก็ไปไหนไม่รู้ พี่โต๊ดคนเมื่อวานก็ไม่รู้นั่งไหน เอาวะ ไปหาพี่เก๋ละกัน เพราะพี่ต้อยยุ่งๆ อยู่ พี่เก๋ก็ใจดี๊ใจดี พริ๊นให้ แถมให้ขนมมากินอีก เป็นผู้ใหญ่ที่น่ารักคนนึงเลยล่ะ เห็นแล้วคิดถึงน้าสาวตัวเองอ่ะ น่ารักๆ ใจดีแบบนี้แหละ เดี๋ยวเสาร์นี้ว่าจะไปเยี่ยมอยู่

                วันนี้ท่าทางจะยุ่งๆ พี่โอวุ่นๆ กะเรื่องของเซิฟเวอร์ที่เอเดน ตลอดเลย เด๋วมันทำนั่นได้ ทำนี่ไม่ได้ เครียดแฮะ ไอ้เราก็อยากช่วยนะ แต่มันไม่รู้เรื่องนี่สิ เลยไม่รู้จะต้องทำไงอ่ะ เอาไว้ไปศึกษาเพิ่มดีกว่า สงสัยงานนี้ต้องเรียกผีน้อยแคสเปอร์มาใช้งานซะแล้ว

11.40

                พี่เบิ้มให้หาเบอร์โทรให้จาก Notes จัดไปครับ มีไรทำแล้ว 40 กว่าคน - -!! 5 นาทีเสร็จครับ กลับมาหงอยตามเดิม หุหุหุ วันนี้พี่โอโดยพี่ต้อยขอร้องให้ไปช่วยดูเซิฟเวอร์แทนครับ พี่ต้อยจะไปบางปะกง ส่วนพี่เบิ้มกับพี่อาร์มก็ไปด้วย พี่หวานก็ไปนั่งโทรศัพท์ที่โต๊ะพี่ต้อย ทิ้งผมไว้คนเดียวอีกแล้ว T_T เหงานะคร้าบ น่าจะเรียกเจ๊แววกับหมิวมาหน่อย ^_^

                พี่โอ ก็ดี๊ดีหาไรมาให้ทำจนได้ ให้ Filter ข้อมูลของ Sid ที่ export ออกมาจาก AD งานหมูๆ ครับพี่น้อง บอกขอก่อน 5 โมงเย็น ไม่ต้องรีบ เฮ้ยย ตูจะทำไงดีล่ะเนี่ย 10 นาทีก็เสร็จแระ

                ถึงเวลากินข้าวแระ ไปกินข้าวก่อน

13.10

                กินข้าวกลับมา อาหารก็เดิมๆ ข้าวแกง วันนี้กินผัดเผ็ดหมูสามชั้นถั่วฝักยาว แล้วก็ผัดหัวไชเท้าดองมั้ง อร่อยดีแต่เบื่อกับข้าวแล้ว อยากทำกินเองบ้างจัง ทำอาหารเป็นเด้อขอบอก ตั่งแต่ทอดไข่ มาม่า ยันผัดเผ็ด ต้มยำ แต่ที่ห้องไม่มีตู้เย็น ไม่มีหม้อหุงข้าว ไม่มีกระทะไฟฟ้า ก็เลยไม่รู้จะทำไง ไว้เงินเดือนออกแล้วก็ว่าจะไปซื้อแต่ก็คำนวณรายจ่ายแล้วขาดดุลแน่ๆ ตู ช่างมันข้าวแกงประทังชีวิตไปก่อน เงินเดือนออกเดี๋ยวเอาไปหาซื้อพัดลมก่อน ไอ้ต้อมมันบ่น ๆ อยู่ว่าร้อน อันเดียวไม่พอ อยากได้ทีวีด้วยว่ะ - -!! เอาเข้าไป แล้วมันจะเหลือเก็บซะทีเหรอวะเนี่ย ทำมาสามเดือนยังไม่มีเงินเก็บเลยง่ะ แล้วจะเอาที่ไหนไปเลี้ยงรับปริญญาตัวเองล่ะทีนี้ คาดว่าผ่านโปรอาการเหล่านี้คงหายไป (พูดเป็นรอบที่สองแระ) แต่ถึงยังไงยังงั้นก็ต้องส่งกลับบ้านทุกเดือนครับ

                ระฆังดังกลับมาทำงานต่อ งานที่พี่โอให้ไว้ตอนก่อนกินข้าว ทิ้งไว้แล้วยังไม่ได้มาทำ ที่คาดไว้ว่าทำ 10 นาทีคงเสร็จผิดคาดครับพี่น้อง 2 นาทีก็เรียบ - -!! แล้วตูจะทำไรดีล่ะทีนี้ อ้อ ไปดูรูปที่เครื่องพี่หวานดีกว่าตอนไปเที่ยวทริปพัทยากัน หุหุหุ

                ดูไปดูมารูปก็เยอะดีแฮะ อัพไว้บน Hi5 มั่งดีกว่า นั่งดูรูปตั้งนานก็ไม่มีไรทำครับ ความจริงเราน่าจะหัดทำงานให้มันช้าลงนะเนี่ย วันนี้ที่ IS วุ่นๆ พอสมควรเนื่องจากพี่ดี้ไม่อยู่แล้ว และก็ระบบกลับมาเหมือนตอนเริ่มต้น คนที่เข้ามาใหม่สองคน ก็งมหัวปักหัวปำ พี่โอก็เดินไปเดินมา ดูเซิฟเวอร์ให้พี่ต้อย นั่งไปนั่งมา เหนื่อยแฮะ ไปห้องน้ำดีกว่า

15.18

                นั่งมาตั้งนานยังไม่มีทำเพิ่มเติมเลย มันทรมานกว่าทำงานอีกนะเนี่ยนั่งเฉยๆ อ่ะ หลับก็ไม่ได้ กินขนมก็ประเจิดประเจ้อไม่ได้ - -!! เครียด ว่าแล้วก็แอบกินขนมที่พี่เก๋ให้ไว้เมื่อตอนเช้าดีกว่า อืมมม เป็นบราวนี่ช็อคโกแล็ต โรยหน้าด้วยเม็ดมะม่วง ข้างบนเป็นครีมช็อคโกแล็ต ^_______^ กัดเข้าไปคำนึงนี่ นุ่มมมม เคี้ยวเม็ดมะม่วงดัง กรุบ กรุบ เปราะ ความหอมหวาน ปนขมนิดๆ ของช็อคโกแล็ตแผ่ซ่านทั่วปาก อร่อยยยย *-* เอาไปแบ่งพี่โอ พี่แกก็ไม่กิน พี่หวานก็ไม่เอา ก็เลยฟาดคนเดียวลาภปากจริงๆ หุหุหุ หายง่วงขี้นมานิดนึง ซักพักพี่โอก็เอาฮอลล์ น้ำผึ้งสีเหลืองๆ ให้ อร่อยดี ช่วยได้เยอะเลย

16.54

                ใกล้เวลากลับแล้ว เดี๋ยวคงต้องเอา คอมไปฝากไว้โต๊ะพี่เก๋แล้ว เพราะพี่เก๋กลับเร็ว เดี๋ยวจะฝากไม่ทัน ส่วนวันนี้กลับยังไงตอนไหนนั้นคงต้องรอพี่หวานก่อนเพราะ รถพี่เบิ้มที่ไปเอเดนยังไม่กลับมา คาดว่าคงจะได้ไปกินข้าวก่อน รถคงมาพอดีอ่ะนะ เริ่มเบื่อกับข้าวที่นี่แล้วเด่ะ เดี๋ยวไซโคลพี่โอเลี้ยงข้าวไก่เชสเตอร์ซะแล้ว ผมทำมา 2 เดือนเต็มๆ แล้วยังไม่ได้ค่าไซต์เลย เพราะฉะนั้นพี่โอต้องเลี้ยงข้อหาพาผมมาทรมาน 555 (ล้อเล่งครับ ให้เลี้ยงบ่อยๆ มันไม่ดีหรอก ลำบากใจ) ว่าแล้วใกล้จัห้าโมงแระเก็บเครื่องไปฝากไว้กับพี่เก๋ก่อน

23.55

                กลับถึงห้อง นอนนน