ไดอารี่ บลา บลา 2 ก.ค. – เดา ๆ อย่าคิดมาก [Part IV-I]

            สวัสดีเช้านี้วันที่ 2 กรกฎาคม 2551, วันนี้ผมพลาดครับ นาฬิกามันปลุกรอบเดียวแล้วด้วยความเคยชิน ก็นอนต่อรอมันปลุกอีกทุก 5 นาทีซัก 2-3 รอบค่อยลุก แต่วันนี้โทรศัพท์เจ้ากรรมผมมันเอ๋อเว้ย ปลุกแบบเงียบบบ แค่มึงปลุกปกติกูก็แทบจะไม่ได้ยินแล้ว แต่นี่แมร่ง สั่นก็ไม่สั่น เสียงก็ไม่ออก ขนาดตูถือคามือนะเนี่ย เป็นอย่างนี้มา 3 ครั้งแล้วครับพี่น้อง ต้องรีสตาร์จเครื่องก่อนมันถึงจะปลุกให้ ป๊าดโถะ โถะ โถ๊ะ พูดปานมันเป็นคอมพิวเตอร์วุ้ย อย่าว่ายังงั้นยังงี้เชียว ของผมมันรุ่นเจ๋งนะคร้าบ 1100 ระบบจอสี 2ล้านสี(ร้านนึงสีขาวอีกร้านนึงสีดำ) มีระบบไฟสปอร์ตไลน์ในตัว ฉายได้ทั้งสนามฟุตบอล(คงจะสนามบอลของมดตะนอยมั้ง) ใช้มาตั้งแต่ปี 1 เทอม 2 แล้วอ่ะ ทนมากมาย แต่วันนี้ไม่รู้มันเป็นไรนะครับสงสัย OS Leopard ที่ Apple ยืมไปลงใน iPhone มันจะมีบั๊กนิดนึงเลยต้องรีสตาร์จแบบเมนวล(มือนี่แหละครับกดค้างไว้แล้วก็กดใหม่) พูดมาซะยาวเอาเป็นว่าวันนี้หลับยาวเลยครับ ยังดีที่ของไอ้ต้อมมันปลุกใว้ตอน 6.15 สะดุ้งเลยครับพี่น้องใครเคยเป็นมั่ง โดดคว้าผ้าเช็ดตัว โจ๊กๆๆ เสร็จใน 5 นาที Toilsome, Artistry, Nutrilite ไม่มีเวลาใช้แม่งแระเช้านี่ มันจะไม่ทันเอา ช่างมันไปทำงานก่อน ตอนจะแต่งตัว เวงกรรมเสื้อตูยังไม่ได้รีดนี่หว่า เว้ยคนยิ่งรีบๆ อยู่ เอาเสื้อมารีด กรรมซ้ำซ้อน เตารีดแรงไป เสื้อเป็นรอยไหม้อีก - -!! ใครรู้มั่งรอยไหม้ๆ นี่มันซักออกได้มั้ยต้องทำไงบอกทีเด่ะ ไม่มีเวลาแล้วเว้ยใส่แมร่งไหม้ๆ ดำๆ นี่แหละ เดี๋ยววันเสาร์นี้ว่าจะไปหาซื้อเสื้อแถวแพลทินัมอยู่เอาซักสามตัวพอได้ราคาส่ง ส่วนเกงไม่เอาเยอะแล้ว ใส่อยู่ 2-3 ตัวเองเอามาทำไมไม่รู้เยอะแยะ

            ลวกไปลวกมา ก็มาทัน MRT รอบ 6.35 จนได้ เฮ้อโล่งไป ทันแล้วกู วันนี้อย่างน้อยก็โชคดีที่มีที่นั่ง หุหุ โชคดีจริงๆ ทำให้อารมณ์ดีขึ้นเยอะ เสียดายวันนี้ก็ไม่เจอน้องนักศึกษาสาวคนนั้น พอไปถึงสีลม ก็ซื้อกาแฟกับแซนวิชไปกินที่ตึกออฟฟิค ตรงที่รอลิฟต์ กินเสร็จก็นั่งอ่านสือรอพี่โอ ซัก 7 โมงกว่าๆ คุกกี้ก็มาทัก คุกกี้มาเช้าเว้ย พี่เบิ้มนัดแปดโมงไม่ใช้เบาะ คุกกี้บอกอยากกินข้าวสบายๆ ไม่อยากรีบ มันกดดัน เออแฮะมันก็จริง แต่พอพี่โอมา ก็บอกรอ Yamashiwa shun ก็เลยพากันขึ้นมารอที่ชั้น 28 ก็ได้เจอคุกกี้อีก กะลังหาข้อมูลเรื่อง คอนเสิร์ตของ Simple Plan อยู่ไม่รู้เรียกถูกเปล่านะ เห็นโฆษณาแวบๆ ว่าจะมาที่อิมแพคอารีน่า เมืองทองฯ วันที่ 29 กรกฎา นี้แหละ ไอ้เราก็ดูไม่ค่อยเป็นซะด้วยสิคอนเสิร์ตแบบนี้อ่ะ คนมันไม่เคยเนาะ เคยดูแต่หมอลำแถวหน้าหอไอเฟลข้างบ้าน ก็คุยไปเรื่อยๆ นั่งลง Task Tracking ไป ขอตินิดนึงเรื่องโปรแกรมลง Task Tracking ของ PI น่ะรู้สึกว่ามันใช้ยากไปนะ ต้องลงทีละอันอ่ะ ไม่มีแบบว่าเขียนไว้ก่อนแล้ว import ลงที่เดียวเหรอ ได้ยินว่ามีวิธีอยู่แต่ผมไม่ทราบครับ น่าจะบอกวิธีไว้หน่อยเด้อ ซักพักหมิวเพื่อนเลิฟคนที่ผมพูดกูมึงได้อย่างสบายใจก็มา ก็นั่งคุยกับมันไปเรื่อยเปื่อย

            พอ 8 โ มงกว่าๆ พี่เบิ้มก็บอกพี่โอว่าไม่ต้องรอ Yamashiwa shun แล้ว ไปก่อนได้เลย ก็ลงมาเจอพี่แววกะลังวิ่งไปหาไรกินพอดี ก็ทักทายไป วันนี้เจ้แกหน้าใสดี ใส่อะไรแวบๆ บริ๊งๆ ที่หน้าด้วย (เป็นจุดๆ สะท้อนแสงอ่ะ ภาษาทางบ้านแถวๆ ปารีสเค้าพาเรียกว่า เลี่ยมๆ บ้านนอกแถวนี้คงเรียกประมาณว่า วาวๆ มั้ง) เค้าเรียกอะไรไม่รู้ ก็ดูน่ารักไปอีกแบบ (หุหุ ชมเข้าไป พี่ผมเนาะ *-*) เดี๋ยวต้องให้พาไปซื้อตุ๊กตาโลมาให้เพื่อน ต้องประจบเจ้แกหน่อย เพราะผมไม่รู้ที่ซื้อยังต้องพึ่งเจ้แก เพราะรู้ทุกเรื่อง จริงๆ นะ ไม่เชื่อลองถามดูสิ

9.15

            เป็นว่าวันนี้ก็มาถึงบางบ่อประมาณ 9 โมงกว่าๆ เข้ามาถึงก็ยังไม่มีไรทำเพราะต้องรอ Yamashiwa shun เข้ามาก่อนถึงจะทำงานได้ มาถึงก็เข้าห้องน้ำก่อนครับ หาที่ขี้ก่อน ต้องมาขี้ที่นี่ทุกวันครับ ตื่นเช้าขนาดนั้นมันขี้ไม่ออกอ่ะเด่ะ แต่ไปแล้วห้องน้ำเต็มมีคนไปขี้ก่อนผม เห็นมะมีหลายคนที่ขี้ไม่ออกตอนเช้าเหมือนตูเลย ต้องมาขี้ที่ทำงาน พอเถอะ แมร่งพูดแต่เรื่องขี้ ขี้ เดี๋ยวกินข้าวไม่ลงหรอก ก็ไม่มีไรมากก็เลยล้างหน้าแล้วก็กลับมานั่งที่เดิม ไว้ค่อยไปใหม่ก็แล้วกัน

10.36

            สิบโมงกว่าๆ Yamashiwa shun ก็เข้ามาถึง คงจะเริ่มทำงานกันได้ คาดว่างานที่จะได้ทำวันนี้คือการเตรียมข้อมูลเพื่อ Support ให้กับ Yamashiwa shun ใช้ในการส่งเมล์หา user เพื่อทำการ recovery id file. ส่วนจะไดทำอะไรอย่างอื่นมั้ยนั้นอันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน อาจจะได้รอแบบเมื่อวานก็ได้มั้ง แต่วันนี้คงมีไรทำอยู่ถ้าว่างจริงๆ เพราะเมื่อวานไปเรียนเรื่อง Action Planning และการลง Diary สมุดไดอารี่ก็ซื้อมาแล้ว ถึงจะเหลือให้ใช้แค่ครึ่งปีก็เถอะ แต่บางครั้งการที่เราจะประสบความสำเร็จในอะไรซักอย่างนั้น มันต้องมีการวางแผน และเราต้องมีวิธีการที่จะทำให้เราสามารถที่จะทำตามแผนที่เราวางไว้ให้สำเร็จ ซึ่ง Diary จะช่วยเราตรงนี้ได้ พอเราวางแผนได้แล้วก็เขียนเนื้องานลงไปในไดอารี่ว่าเราจะทำอะไร วันไหน นัดใคร กี่โมง คุยเรื่องอะไร เป็นต้น ที่แน่ๆ คือเมื่อเราเขียนลงไปแล้ว มันจะกลายเป็นสิ่งที่เราต้องทำ แล้วจะช่วยให้งานของเราสำเร็จตามแผนที่วางไว้ เป็นการทำงานแบบ SMART ทำ 20% ได้ผลลัพท์ 80% เพราะเราตัดส่วนที่ไม่จำเป็นในการไปถึงเป้าหมายของเราออกไป เพราะโดยปกติคนเรามักจะทำในสิ่งที่ไม่จำเป็นต่อเป้าหมายเลย เช่น สมมุติว่าจะไปใส่ปุ๋ยให้ต้นมะม่วงที่ไร่ พอกำลังจะเดินทางไปเห็นเป็ดในเล้าก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ให้อาหารก็ไปให้อาหารเป็ด เดินไปอีกเห็นเจ้าม้าร้อง ก็ลืมไปว่าวันนี้ต้องพามันไปเดินเล่นก็พามันไปเดินเล่น พอกลับมาถึงบ้านเห็นบิลวางบนโต๊ะก็นึกขึ้นได้ว่าต้องไปจ่ายค่าน้ำค่าไฟ ก็ออกไปจ่ายอีก กลับมาก็ค่ำแล้ว จนลืมไปว่าความตั้งใจจริงๆ นั้นคือไปใส่ปุ๋ยให้ต้นมะม่วงในไร่ คนเราส่วนใหญ่จะเป็นแบบนี้จะคิดว่าตัวเองทำงานหนัก แล้วทำไมไปไม่ถึงเป้าหมายที่ถึงไว้ซะที ก็เราไม่ได้ทำอะไรที่มันมีความสำคัญต่อการไปถึงเป้าหมายเลยหนิครับ มันจะสำเร็จได้อย่างไร จริงมั้ย เพราะฉะนั้น วางแผนให้ดีๆ ว่าจะทำอะไร ยังไง ที่จะช่วยให้เราไปถึงเป้าหมาย ตัดสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องออกไป

11.11

            ตอนก็เขียนเนื้องานที่จะทำลงสมุดไดอารี่ได้ประมาณ 1 อาทิตย์ แล้ว ก็พอไว้ก่อน เพราะนึกยังไม่ออกว่าจะทำอะไรในอาทิตย์ต่อจากนั้น ก็นั่งเรื่อยๆ รองานจาก Yamashiwa shun ซึ่งกำลังไปคุยกับพี่ต้อยอยู่ ไม่รู้จะได้ความว่าอย่างไรบ้าง วันนี้ท่าทางพี่เบิ้มกับพี่อาร์มก็คงไม่ได้เข้ามาที่นี่เพราะวันนี้ต้องทำ Day-time ที่บางปะกง คงยุ่งๆ กันน่าดูเพราะอยากปิดโปรเจคแล้ว ผมก็อยากคร้าบไปทริปกานนนน *-* อยากเล่นอันดรอปๆ ที่พัทยาปาร์คอ่ะ แต่คาดว่าอาทิตย์นี้น่ะเกือบๆ ปิดโปรเจคได้แล้วมั้ง ส่วน LDAP ของพวกผมคงเสร็จอาทิตย์นี้ถ้างานส่วนของ Yamashiwa shun เสร็จอ่ะนะ สัปดาห์นี้จนถึงวันศุกร์ก็อยู่ที่บางบ่อต่อไป

            อ้อ ลืมบอกไปวันนี้เหมือนพี่ต้อยจะอารมณ์ดีขึ้นกว่าเมื่อวานนิดนึงอยู่ เห็นวุ่นๆ ตั้งแต่เมื่อวาน ไอ้เราก็พึ่งสังเกตเห็นว่าวันนี่ ที่ IS มีคนมาเพิ่มคนนึงเป็น Outsource ทำงานแทนพี่ดี้ เหอะๆ กลายเป็นว่าพี่ดี้ไปคนเดียวต้องหาคนทำแทนถึง 3 คน โอ้โห แสดงว่าประสิทธิภาพของ AGSS นี่เจ๋งพอตัวแฮะ พี่ตอนพี่ดี้อยู่แกก็ทำทุกอย่างจริงๆ นะตั้งแต่ยกเครื่อง ทำเมนวล ดูแลเซิฟเวอร์ เป็นแอดมิน ทำ Asset เรียกได้ว่าแทบจะเป็น Labor Engineer (วิศวกรรมกร) ไปเลยก็ได้

11.55

            Yamashiwa shun ก็กลับไปแล้วสรุปว่าก็ยังต้องรอให้เค้า คอนเฟิร์มมาก่อนเรื่องของการส่งเมล์ให้ User ก็กลายเป็นว่าวันนี้ไม่มีไรทำมากนัก คิดว่าน่าจะได้กลับเร็ว แต่ว่าวันนี้ต้องกลับกับพี่สมชาย รถตู้ ซึ่งต้องไปรับโปรแกรมเมอร์ก่อนก็ไม่รู้ว่าจะได้กลับกี่โมงอ่ะ เซ็งอีกแล้ว ถ้าต้องรอถึง 2-3 ทุ่มอีกนี่เซ็งเลยนะ ขออย่าเป็นอย่างนั้นเล้ย ต้องคิดเว้ยว่าวันนี้ได้กลับเร็ว ตามกฎแห่งแรงดึงดูดจากหนังสือ The Secret ว่าไว้ เราจะดึงดูดสิ่งที่เราคิดเข้ามาหาเรา เพราะฉะนั้นคิดบวกเข้าไว้ครับ วันนี้ฉันจะได้กลับเร็ว วันนี้ฉันจะได้กลับเร็ว คิดมั้ยที่บางวันเราคิดว่ารถมันจะติดแน่ๆ แล้วมันก็ติดจริงๆ ด้วยเท่านั้นไม่พอจะทำให้เราหงุดหงิดแล้วโทษสิ่งรอบข้างไปเสียหมด หาที่จอดรถก็ไม่ได้ กาแฟร้านโปรดคนก็ต่อคิวยาวเหยียด แถมขึ้นมาจะอ่านหนังสือพิมพ์ก็โดนคนแย่งไปอ่านหมดอีก มันน่าหงุดหงิดมั้ยล่ะ  ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น เกิดจากเราดึงดูดมันเข้ามาทั้งนั้น ลองมองโลกในแง่ดีครับ แล้วชีวิตจะมีความสุข

            ก็ใกล้ได้เวลากินข้าวกลางวันแล้ว วันนี้จะกินไรดีน้า เบื่อกับข้าวแล้วอ่ะ อยากกินลาบน้ำตกที่ขอนแก่นเด้ กลับไปจะเอาให้พุงกางเลยคอยดู *-* ออดดังแล้ววว ไปกินข้าวก่อนเดี๋ยวค่อยมาเขียนต่อ