ไดอารี่ บลา บลา 2 ก.ค. – เดา ๆ อย่าคิดมาก [Part IV-II]

มันไม่พอ ขอแยกต่อเอา

13.14

            กินข้าวเสร็จแล้ววันนี้ก็ไม่มีไรมากมาย กับข้าวก็ยังน่าเบื่อเหมือนเดิม แต่ก็กินอยู่ดีแหละ วันนี้กินผัดเผ็ดปลาดุก แล้วก็แกงฟัก กินเสร็จไปตีปิงปองกับพี่พจน์ มันเป็นขัดๆ อ่ะไม่ได้ตีนานมากแล้ว รำคาญป้ายด้วยหาคนฝากไม่ได้ พี่โอก็กลับเข้าข้างในไปก่อนแล้ว ก็ตีเล่นกันจนเสียงออดดังก็กลับเข้ามาข้างใน เฮ้อเหงื่อออกเหมือนกันนะเนี่ย เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยตีอีกรอบ ว่าแต่กลับเข้ามาข้างในแล้วตูจะทำไรต่อวะเนี่ย วังเวงๆ ไงไม่รู้ พี่โอบอกว่าต้องทำใจนิดนึง ทุกโปรเจคมันก็มีช่วงเวลาแบบนี้ทั้งนั้นแหละ มีช่วงที่ต้องทำงานเร่งๆๆ จนงานล้นมือ บางทีงานก็ไม่มีให้ทำจนว่างมากไม่มีไรทำเซ็งๆ มันเป็นแบบนี้หมดไม่เฉพาะโปรเจคของเราเท่านั้นโปรเจคอื่นก็เป็น อืมไอ้เราก็เข้าใจอ่ะนะ

            มาคิดถึงเรื่องการไปทริปที่นครนายกปีนี้ ไปตอนสิงหาคม มั้งน่าจะช่วงกลางๆ เดือน ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าช่วงไหน แต่ที่แน่ๆ เสื้อที่จะใส่ เป็นผลงานการออกแบบของพี่ชมรม Entertain ของผมเอง ไม่ใช่ใครที่ไหน พี่สิทธิ์ หุหุหุ เห็นบอกแกได้รางวัลด้วยนะ เป็นบัตรซื้อของในเซ็นทรัล แต่แกบอกว่ามันยกเว้นพวกเหล้า ไม่งั้นจะเอาให้พวกผมไปแลกมากิน ฮ่า ฮ่า ฮ่า แหมพี่ก็ผมก็ไม่ใช่ขี้เหล้าขนาดนั้นกินเพื่อเข้าสังคมเฉยๆ แค่จิบๆ พออาเจียน แล้วก็นอนแค่นั้นเอง จริงมะ

15.25

            นั่งเขียนเนื้องานลงไดอารี่ตัวเอง วางแผนการทำงาน เขียนไปเขียนมาก็ได้เยอะอยู่ งานบางอย่างมันต้องใช้เวลาคิดนานพอสมควรกว่าจะคิดออก บางทีเราก็ลืม แต่พอเราคิดออกแล้วลงไว้ในไดอารี่ จะทำให้พอถึงเวลาที่ทำงานจริงๆ เราจะสามารถเริ่มงานได้เลย ไม่ต้องเสียเวลาคิดอีก ชิมิ หุหุหุ ซักพักนึงพี่ต้อยก็เข้ามาประชุมกับทีม Outsource ใหม่ 3 คนที่มาแทนพี่ดี้ ก็มีเรื่องงานหลักๆ ที่ต้องทำแหละ คือ Implement ระบบจากจุดเริ่มต้นก่อนที่พี่ดี้จะเข้ามาอ่ะ คงวุ่นๆ พอสมควร

16.26

เห็นพี่โอถามชื่อพี่แวว อ๋อจะเอาไปขอสิทธิ์การเข้าไปทำงานใน WGR วันพรุ่งนี้ตอน 19.00 – 05.00 โหๆๆ สลับกลางคืนเลยเหรอ เจ้กับคุกกี้จะเป็นอย่างไรบ้างเนี่ย งานนี้เหมือนพี่เอกกับพี่ทักจะเป็นด้วยเป็น 4 คนพอดี ไอ้เราก็ไม่แน่ใจเลยว่าจะโทรถามพี่แวว พี่โอบอกเอาโทรศัพท์พี่โทรมั้ย ผมบอกไม่ครับของพี่มันเสียงเบาไป ผมไม่ได้ยินคร้าบ ขอใช้ของตัวเองดีกว่า ก็โทรไปถามแล้วก็เสร็จเรื่องไป

16.46

            ตะลุ่มตุ้มแชะ ครับ บล็อคทางซ้ายมือผมมีคนป่วยครับเป็นอะไรก็ไม่รู้ เหมือนจะหายใจไม่ออก นั่งนิ่งเลย เห็นคนวิ่งไปตามหมอที่ห้องพยาบาลมาดูอาการ อันนี้ผมไม่ทราบจริงๆ ครับว่าเขาเป็นอะไร เหมือนจะวุ่นวายพอสมควร สงสัยอาการหนักแน่เลยครับ หมอประจำโรงงานกำลังดูอาการอยู่ มีถังออกซิเจนด้วย งานนี้คงมีได้ตามรถพยาบาลแน่เลย โอววว เขาขยับตัวได้แล้วครับ ฟังจากที่พูดน่าจะเป็นคนญี่ปุ่นครับ เหมือนที่พูดไว้วันก่อนน่ะ เรื่องที่คนทำงานหนักจนตายอ่ะ วัฒนธรรมญี่ปุ่นสอนให้คนทุ่มเททำงานหนักเพื่อบริษัทที่ตนเองทำงานอยู่ เพราะมันเป็นระบบจ้างงานตลอดชีพ เขาก็เลยสำนึกในบุญคุณ

16.53

            เขาโดนหามออกไปแล้วครับ น่าจะเอาไปพักฟื้นที่ห้องพยาบาล ส่วนจะเป็นอะไรนั้นผมไม่ทราบได้ แต่ที่แน่ๆ คนเดนโซ่แตกตื่นพอสมควร ลุกมามองกันเยอะเลย จบไปครับ เด๋วค่อยถามเอาวันหลังว่าเขาเป็นอะไรกันแน่

            ออดดังแล้ว เดี๋ยวชวนพี่โอออกไปหาข้าวกินรอโปรแกรมเมอร์ดีกว่า ไม่รู้ว่าเขาจะมาถึงกันตอนไหนน้า ปัญหา คือไม่อยากกลับช้า T_T ผิดนัดบ่อยแล้ว แง แง แง

21.09

            กลับถึงห้อง *-*