ต่อจาก Part V-I

ไดอารี่ บลา บลา 3 ก.ค. – เดา ๆ อย่าคิดมาก [Part V-II]

นักวิจัยได้ทำการวิจัยเซลล์ของคนเราแล้วพบว่าคนเราสามารถที่จะมีอายุยืนได้ถึง 120 ปีทีเดียว ถ้าเราดูแลเซลล์ของเราให้ดีๆ องค์การอนามัยโลก (WHO) บอกว่ามีหลักการกินง่ายๆ อยู่ 3 อย่างเท่านั้นเอง เอาไปใช้ได้ใครอยากสุขภาพดี

1.      ทานโปรตีนที่มีคุณภาพ

โปรตีนคุณภาพไม่ได้หมายถึงเนื้อสัตว์คุณภาพดีนะเว้ย อย่าเข้าใจผิด แต่หมายถึงโปรตีนที่ให้กรดอะมิโนจำเป็นครบ 9 ชนิดซึ่งร่างกายไม่สามารถสร้างเองได้ ในปริมาณที่ร่างกายต้องการ ซึ่งจะช่วยให้การบำรุงอวัยวะต่างๆ ให้สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น พวกหลอดเลือด หัวใจ สมอง ตับ ลำไส้ กระเพาะ และอื่นๆ ทุกอย่างในร่างกายเราล้วนมีส่วนประกอบมาจากโปรตีนทั้งสิ้น ดังนั้นกินโปรตีนดีแน่นอนครับ

2.      ทานกรดไขมันไม่อิ่มตัวสูง

กรดไขมันไม่อิ่มตัวสูงเป็นสารอาหารที่ร่างกายไม่สามารถสร้างเองได้ ต้องได้จากการทานปลาทะเลที่มีโอเมก้า 3 โดยปลาพวกนี้จะกินแพลงตอนสาหร่ายที่มีสารพวกนี้เข้าไปและสะสมในเนื้อปลา ปลาที่ทอดนี่ไม่เอานะ ไม่มีโอเมก้า 3 เหลือแน่นอน โดยกรดพวกนี้จะช่วยในการบำรุงหลอดเลือดช่วยลดการอุดตันของเส้นเลือด สาเหตุของโรคความดัน และโรคหัวใจ

3.      ทานสารต้านทานอนุมูลอิสระ

สารพวกนี้เรียกว่าไฟโตนิวเทรียน ไม่รู้เรียกถูกเปล่านะ เป็นสารที่พบในพืชผักผลไม้ ซึ่งไฟโตนิวเทรียนนี้จะเป็นสารที่ทำให้ผักผลไม้แต่ละอย่างมีสีสันที่แตกต่างกัน  มีรสชาติที่ต่างกัน เช่นพวกคอโรฟิลล์ เบต้าเคโรทีนเป็นต้น ซึ่งสารพวกนี้หล่ะที่จะเป็นตัวยับยั้งการเกิดอนุมูลอิสระ (Anti-Oxidation)

ซึ่งถ้ามีสามอย่างนี้ครบ อาหารเสริมก็ไม่จำเป็นตัดออกไปเลยครับ กินแบบของเราต่อไปเลย แจ่มแล่ว

แล้วถามว่าพวกคาร์โบไฮเดรต ไขมัน ล่ะไม่กินติ โอยพี่น้องครับ ข้าวที่เรากินอยู่ทุกวัน น้ำมันที่ทำอาหารก็เพียงพอแล้วครับ เกินเสียด้วยซ้ำ แต่ที่เราต้องการจากพวกนี้คือไฟเบอร์ครับ ซักจะช่วยในเรื่องของการดูดซึม และการขับถ่าย ป้องกันมะเร็งลำใส้ได้

เพราะงั้นผมเริ่มมองตัวเองแล้วขณะนี้ที่อายุยังไม่ถึง 25 มันไม่รู้สึกหรอกเพราะเซลล์ยังดีๆ อยู่ สมมุติว่าพอผมอายุซัก 40 ผมป่วยเป็นโรคๆ นึงเอาว่าเป็นมะเร็งปอดก็แล้วกันเพราะอัดยาเยอะ แต่จะเลิกให้ได้ในเดือนนี้แน่นอน มีคนขอไว้ไม่งั้นเค้าเลิกคบ 555 แล้วสมมุติว่าผมมีเงินเก็บเยอะนะเพราะวางแผนเผื่อส่วนเจ็บไข้ได้ป่วย พร้อมทำประกันมะเร็งไว้ด้วย ผมก็เอาเงินส่วนนั้นมารักษาตัวเอง มะเร็งก็ลามเรื่อยๆ เรื่อยๆ ผมอยู่กับมะเร็งจากอายุ 40 ยันสุดๆ ก็คง 80 มั้ง แล้วก็เสียชีวิต คิดดูว่าค่าใช้จ่ายในการรักษามะเร็งในระยะเวลา 40 ปีนี่จะเป็นเงินเท่าไหร่ โครงการ 30 บาทรักษาทุกโรคคงจะช่วยได้อยู่หรอกมั้งว่ามะ (ไม่มีทาง 30 บาท ผ่าตัดวันเดียวกลับบ้านหิ้วเอาสายน้ำเกลือกลับด้วย อันนี้พี่พยาบาลที่ผมคุยด้วยเล่าให้ฟัง)

กับอีกวิธีนึงในเมื่อโรคพวกนี้มันป้องกันได้ จากวิธี 3 อย่างที่กล่าวมา ผมก็เจียดเงินส่วนนี้มาซื้ออาหารเสริม เพื่อเพิ่มส่วนที่ร่างกายขาดเข้าไป แล้วผมก็ดูแลตัวเองดีๆ กินอย่างสม่ำเสมอ สุขภาพก็ดี มีความสุข จนอายุ 80 ผมก็ป่วย เพราะเซลล์มันเสื่อมสภาพแล้วตามกาลเวลา รักษา 2 ปีก็ตาย แล้วคิดว่าช่วงระยะ 40 ปีจาก 2 กรณีนี้ผมจะเลือกอันไหน แน่นอนผมเลือกวิธีที่สองอยู่แล้ว อีกอย่างเมื่อเทียบราคาอาหารเสริมกับค่ายาค่าพยาบาลในการรักษาแล้วมันเทียบกันไม่ติดเลยนะ ซื้ออาหารเสริม เอาแบบสุดๆ ทุกตัวที่จำเป็น แถมแจกคนในครอบครัวอีก กินได้ 5 ปีเชียวนะครับเทียบกับค่าการรักษาโรคมะเร็งเพียงแค่ปีเดียว แล้วอยู่ได้อย่างมีความสุขด้วยไม่ต้องทนทรมานกับมะเร็ง แล้วคนที่หลงเข้ามาอ่านไดอารี่บ้าๆ บ๊องๆ ของผมจะเลือกอันไหนล่ะ โรคจากความเสื่อมไม่ใช่เรื่องไกลตัวเลย ลองคิดดูนะ

หลายคนคงมีความรู้เรื่องอาหารเสริมมาบ้างแล้วล่ะไม่มากก็น้อย เอาง่ายๆ ไหนใครไม่รู้จักน้ำมันปลามั่ง แล้วรู้มั้ยมันมีประโยชน์ยังไง (รู้ ว่ามันดี เค้าบอกว่ามันดี กินแล้วดีต่อร่างกาย แต่มันทำอะไรกับร่างกายนั้นไม่รู้ง่ะ แหะๆ) สารอาหารบางอย่างในน้ำมันปลาเป็นตัวสื่อกลางในการสารระหว่างเซลล์ครับช่วยให้เซลล์ทำงานประสานกันกับส่วนอื่นๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้ช่วยลดการอักเสบของเยื่อหุ้มเซลล์ได้ ส่งผลให้เกิดประโยชน์สารพัด น้ำมันปลาเป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัวสูงครับ พบในปลาทะเลเท่านั้น (มิน่าตูอยู่กรุงวาปีแถวรัฐสารคามซิตี้ ไม่เคยได้กิน) โดยจะมีมากมีน้อยขึ้นอยู่กับแหล่งที่ปลาอยู่ครับว่ามีปริมาณแพลงตอนสาหร่ายให้กินมากแค่ไหน กินมากสะสมมากครับ โดยกรดนี้จะเรียกว่า โอเมก้า 3 ซึ่งจะประกอบด้วยสารออกฤทธิ์ EPA และ DHA ปัจจุบันมีขายเยอะมาก หลายเจ้า บางทีเดินๆ แถวงานกาชาดเจอตั้งขายก็มี ซื้อ 3 แถม 1 ตลาดนัดจตุจักรยังมีเลย จำได้ว่าเคยเจอ ไม่รู้ตอนนี้ยังขายอยู่รึเปล่า หุหุ เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะแนะนำวิธีเลือกก็แล้วกัน อย่างแรกเลยน้ำมันปลาที่ดีต้องไม่อยู่ในแคปซูล เพราะอากาศเข้า เสียแน่นอน อย่างที่สองต้องมีวิตามินอี เพราะเป็นตัวช่วยเก็บรักษาคุณภาพของกรดไขมันไม่อิ่มตัวสูงไว้ ถ้าไม่มีอย่าซื้อไม่มีประโยชน์เสียตังค์ทิ้งเฉยๆ สามต้องมีปริมาณสารออกฤทธิ์ EPA/DHA ในสัดส่วน 2:1, 3:2 หรือ 4:3 และ ปริมาณ (EPA+DHA)/ปริมาณน้ำมันปลา ต้องมากกว่า 20% จึงจะออกฤทธิ์ได้ดี ดังนั้นถ้าที่กินอยู่ไม่ได้แบบนี้ กินไปก็ไม่ช่วยอะไรครับพี่น้อง เสียตังค์ทิ้งแน่นอน

            มาถึงเรื่องของโปรตีนกันบ้าง อาหารเสริมพวกโปรตีนก็มีอยู่เยอะครับ ทั้งจากเนื้อสัตว์ ถั่วเหลือง ที่สำคัญๆ จริงในการเลือกซื้อโปรตีนครับ ดูปริมาณกรดอะมิโนจำเป็น 9 ชนิดเทียบกับน้ำหนักตัวครับมันจะเขียนไว้ข้างกล่องที่ซื้อมาน่ะแหละ หัดดูซะมั่ง ถ้าเป็นโปรตีนที่มีคุณภาพเขาจะระบุไว้เลยครับว่าทาน 1 หน่วยบริโภคนี้ จะได้ปริมาณกรดอะมิโนเท่าไหร่ และเพียงพอกับที่ร่างกายต้องการต่อวันมั้ย โดยจะดูเทียบกับที่องค์การอนามัยโลกกับหนดไว้ครับ ดูข้างกล่องนั่นแหละว่ามีมั้ย ถ้ามันดีจริงเขาก็ต้องกล้าเขียนบอกแหละว่ามันได้เท่าไหร่ เราก็จะรู้ว่าเราต้องกินในปริมาณเท่าไหร่ กี่หน่วยบริโภคถึงจะได้ปริมาณกรดอะมิโนจำเป็นครบตามที่ร่างกายต้องการ ปริมาณโปรตีนอื่นๆ หาเอาตามเนื้อสัตว์อาหารที่กินอยู่ทุกวันแหละครับ ส่วนวิธีการเลือกซื้อก็ง่ายๆ ดูว่ามีกรดอะมิโนจำเป็นครบหรือเปล่า ปริมาณเท่าไหร่ แล้วมีตารางเปรียบเทียบปริมาณที่ต้องการต่อวันให้ ถ้าครบก็โอเคครับพอไหว

11.19

            แมร่งวันนี้ร่ายมาซะยาวเลยตู ตกลงวันนี้ตูมาทำไรฟะ นั่งเขียนบทความอาหารเสริมหรือไงนิ เอาเถอะวะเผื่อมีคนบ้าอ่านตามแล้วสนใจ 555

ความจริงก็ไม่มีไรมากพอดีตอนนี้ทำธุกิจเครือข่ายตัวนึงอยู่มีโอกาสได้รู้จักอาหารเสริมยี่ห้อนึง ก็ศึกษาดูพบว่า เป็นบริษัทที่ติดอันดับต้นๆ ของโลกมาโดยตลอด แล้วก็เป็นบริษัทเดียวที่มีการควบคุมขั้นตอนการผลิตทุกขั้นตอน ตั้งแต่การจัดหาวัตถุดิบยันจัดส่ง โดยเป็นยี่ห้อเดียวที่มีฟาร์มชีวภาพเป็นของตัวเอง มีโรงงานผลิตและตรวจสอบคุณภาพเป็นของตัวเอง คือทุกอย่างทำเองหมด ดังนั้นผลิตภัณฑ์ทุกตัวที่ทำออกมา จึงมั่นใจได้ว่ามีประสิทธิภาพสูง อีกอย่างที่ถูกใจมากๆ คือกินแล้วไม่พอใจเอาไปคืนได้ 555 แต่ไม่ควรเกินครึ่งนึงนะน่าเกลียด หุหุหุ

ได้เวลากินช้าวแล้วไปก่อนแระ

13.13

            กินข้าวเสร็จแล้ว วันนี้บอกพี่โอว่าออกไปเร็วๆ หน่อย อยากตีปิงปอง ก็ออกไปกิน กับข้าวก็เหมือนเดิม ไม่มีไรมาก ถึงเบื่อไง เสร็จแล้วก็มาตีปิงปองกะพี่พจน์ ตีไปได้ซักพัก ก็มีพี่ผู้หญิงคนนึงมาขอตีด้วย พี่พจน์ก็ให้พี่แกตีไป เป็นพี่ผู้หญิงคนไหนว้า นึกก่อน อ่อ พี่แกเป็นออกคมๆ สูงๆ ก็น่ารักดีอ่ะนะ แต่ไม่ขาวมาก ถือว่าดูดีอ่ะในสายตาผม ตีไปตีมาจนออดเข้างานดัง ยังไม่รู้จักชื่อพี่แกเลย 555

            กลับเข้ามาสู่งานกะรอบบ่าย วันนี้เป็นวันรองสุดท้ายแน่ๆ ที่จะได้อยู่ที่บางบ่อ เห็นพี่โอบอกอย่างนั้นนะ มีเป้าหมายไรจะทำหว่า อ้อต้องนั่งลิสต์รายชื่อพี่ผู้หญิงที่น่ารักๆ 555 เริ่มจากอันดับที่ 1 ผมยกให้พี่คนที่นั่งสุดท้ายในสุด ฝั่งติดกำแพงแผนก GA อันดับสองให้พี่คนที่เข้ามาใหม่ที่นั่งข้างหลังสุด ฝั่งห้องน้ำผู้หญิงด้านหลัง ซึ่งเป็นพนักงานใหม่ที่พึ่งเข้ามาเมื่อเดือนก่อน อันดับสาม ให้พี่แถวฝั่งตรงข้ามที่เลิกกินข้าวตอนเที่ยง นั่งนอกสุดประมาณโต๊ะที่สามนับจากประตูทางเข้า อันดับสี่พี่ GA ที่นั่งถัดจากพี่คนแรกเว้นมา 2 คน หน้าพี่แกเป็นแปลกๆ แต่น่ารักดี และอันดับห้ายกให้เลยพี่พนักงาน GA ที่เข้ามาใหม่ล่าสุดชื่ออ้อมหรือเปล่าไม่รู้สิจำไม่ได้อ่ะ หุหุ บ๊องจริงเราเนี่ยเหมือนไม่มีไรทำเลยว่ะ 555 (มันก็จริงนี่หว่า)

            ตอนบ่ายเข้ามาก็เจอ Yamashiwa shun ที่เข้ามาเคลียร์งานเรื่องโปรเจคนี้ให้เสร็จ หน้าที่ของพวกผมคือคอยประสานงานให้ข้อมูลที่เขาต้องการ แต่เท่าที่ดูมันก็ยังไม่มีอะไรให้ทำอยู่ดีอ่ะ ไอ้ครั้นจะเขียนเรื่องราวก็ยังไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรมันคิดไม่ออกเด่ะความหมาย ก็นั่งๆ ไปก่อนเหลืออีก สามขั่วโมงกว่า ก็ได้กลับแล้วล่ะอดเอา - -!! พูดน่ะมันง่ายแต่มันทำยากนะจ่า

15.30

            นั่งมาตั้งนานแล้วยังไม่มีไรคืบหน้าเลยอ่ะ หมายถึงไม่มีไรทำเว้ยไม่ใช่งานไม่คืบหน้า ทำไงดีว้า หลับข้างในก็ไม่ได้ ลุกไปห้องน้ำบ่อยก็เกรงใจ อยู่เฉยๆ ก็ง่วงอีก ให้ตายสิ เอาเถอะอีกชั่วโมงกว่าๆ อดเอานิดนึง แหะๆ ว่าแต่ว่าวันนี้ได้กลับรถตู้พี่สมชายอีกแล้ว เห็นว่าจะแวะมารับเราก่อนจากนั้นจะแวะไปรับพี่ปิ๊กที่บางพลี ว่าแต่บางพลีมันมีไรวะ เดนโซไม่มีสาขาโรงงานที่บางพลีนี่หว่า หรือว่าจะเลยไปสำโรงแน่เลย หุหุหุ แต่ก็ไม่รู้ใครอยู่กับพี่ปิ๊กบ้างนะยังไม่ได้ถามพี่โอเลย ส่วนหมิวกับแววคงไปบางปะกงกัน เอ้อวันนี้แววเข้ารอบค่ำที่เวลโกรลนี่หว่า คงเหนื่อยน่าดูเนาะ ตูก็เหนื่อยเหมือนกันว่ะอาทิตย์นี้ ทั้งอาทิตย์รู้สึกว่ามันเหนื่อยว่า อาทิตย์ ก่อนๆ ที่ทำงานเต็มที่ซะอีก คนเราที่ก็แปลกเนาะ ชอบหาเหตุผลอะไรมาติสิ่งที่เป็นอยู่ได้ตลอด งานเยอะก็บ่นงานหนัก พอว่างๆ งานไม่มีไรทำก็บอกเบื่อ ไม่รู้เอาไงกันแน่ถึงจะพอใจ เหมือนนิทานเรื่องช่างติอ่ะเคยฟังป่ะ เรื่องก็มีอยู่ว่ามีลุงคนนึงแกไม่ได้ชื่อติ แล้วก็ไม่ได้เป็นช่างด้วย แต่แกชอบวิจารณ์หาส่วนไม่ดีแล้ว ติเตียนซะเสียหายไปทุกเรื่อง ใครที่คุยกับแกไม่วายจะโดนติไปด้วย คนนั้นขาวไป อวบไป มันใหญ่ไปเล็กไปบ้างล่ะ คือไม่ว่ามันจะดียังไงแกก็หาที่ติได้เสมอ จนไม่ค่อยมีใครอยากคุยกับแก แต่มาวันหนึ่งมีพระพุทธรูปลอยน้ำมาติดท่าที่หมู่บ้าน ชาวบ้านก็ช่วยกันฉุด ลาก ขึ้นมา พอเห็นพระพุทธรูปแล้ว ทุกคนก็หายเหนื่อย เพราะพระพุทธรูปองค์นั้นงดงามมาก หาที่ติไม่ได้เลย ก็มีคนคิดขึ้นมาว่า “ไปเรียกไอ้ช่างติมาซิ ดูซิว่าจะพูดยังไง” ช่างติก็มาแล้วก็เดินดูวนไปวนมา หลายรอบ จนชาวบ้านคิดว่าเสร็จแน่ๆ คราวนี้ช่างติ หาที่ติไม่ได้สิท่า ซักพักช่างติก็พูดออกมาว่า “อืมม ก็ดีและงามไปซะทุกอย่างอ่ะนะ แต่ว่า...” ชาวบ้านอึ้งถามว่าแต่ว่าอะไร แต่ว่าอะไร ช่างติก็พูดต่อว่า “แต่ว่าเสียอย่างเดียวนะพระพุทธรูปองค์นี้พูดไม่ได้นี่สิ” - -!! เป็นไงล่ะครับพี่น้อง เจอแบบนี้เข้า คนเราถ้ามันมีทัศนคติที่ไม่ดีแล้วก็สามารถติได้ทุกเรื่องแหละครับ ดังนั้นหัดมองโลกในแง่ดีเสียบ้างแล้วเราจะเจอสิ่งที่สวยงาม อย่างที่เราคาดไม่ถึงก็ได้ (เกี่ยวมั้ยวะนิ) ถ้าหากเป็นอย่างช่างติแล้วล่ะก็เราจะไม่มีโอกาสได้เจออะไรที่สวยงามเลยครับ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างมันไม่ได้เพอร์เฟค ไปซะหมดหรอก มีทั้งส่วนดีและไม่ดี หากแต่เรามองแต่ส่วนที่ดีมันก็สวยงามจริงมั้ย

            ได้เวลาแระเก็บของกลับบ้านก่อน